De alchemische bruiloft van Christiaan Rozenkruis, uit 1616,
is het gesluierde verhaal van een inwijdingsweg,
die zeven symbolische dagen duurt.

Het boek is een meesterwerk dat toegeschreven wordt aan
Johann Valentin Andreae. Op een sublieme manier geeft hij
aan dat het pad van verlossing een concrete vorm heeft.

Wij zullen op deze twee middagen een poging wagen om de hoofdstukken aan het begin van dat prachtige werk van hun sluiers te ontdoen:

• De eerste dag, die aanvangt op de avond voor Pasen, wordt besproken op 6 november.

• De tweede dag, die de kandidaat voor vier mogelijke wegen plaatst, is het onderwerp van gesprek op 11 december.

De Godsvonk ontwaakt in ons als een stille vraag. Niet als een luid probleem, maar als een stille onderstroom, die voortdurend vragen fluistert als:

Wat is de zin van mijn bestaan ?
Welke bestemming of welk doel heeft mijn leven ?

Als we luisteren naar deze innerlijke stem, dan herinneren we ons wie we zijn. Herinneren we ons dat de kern van ons wezen goddelijk is. Wij zijn als mens een mogelijke doorgang. Het aardse bestaan geeft ons kansen tot bewustwording, tot ontwikkeling en uiteindelijk tot wedergeboorte.

In een proces van nieuwe bewustwording, niet via dogma, noch via methodes maar door stilte en meditatie in ons daadleven geven we de Godsvonk de ruimte.

Dit is een proces van bewustwording en loslaten. Tot we ons kunnen overgeven aan de nieuw geboren goddelijke mens in ons.

Het boek “De Godsvonk” van Michiel A. M. Arens beschrijft dit proces en kan ons hierin vergezellen. Het boek is niet bedoeld om vragen te beantwoorden, niet om te overtuigen maar om te helpen herinneren dat wij die eeuwige vonk in ons dragen.

Wij willen aan de hand van passages uit het boek hierover met elkaar in uitwisseling te gaan.