Zoeken

9. De ineigen Tempel

De tempel bedoelt te zijn één straal van het heilige,

het midden van alle leven, dat innerlijk is.

Het brandpunt van de tempel behoedt in beeld, in symboliek en in opklimmende vibraties de diepere en geestelijke waarden van het mens-zijn.

De bedoeling van de tempel is, dat het brandpunt – gewijd aan de Zonnelogos Christi, geladen door de lichtenergie van de broederschap, opgewekt door de aspiratie van alle vrienden – samenvalt met het geestelijke brandpunt in de mens.

In de ontmoeting met de tempel slaan licht, energie en inspiratie als een weldadig vuur door de mens heen en wekken hem om zelf de vleugels uit te slaan, op weg naar zijn eigen vrijheid, op weg naar verbinding en naar dienst voor anderen.

De energieën van de tempel, vurig, liefdevol en werkzaam, verbinden de mens als

microkosmos, de vlammende creatie van de geest, met de schepper, de al-Ene, die alles in allen is.

Zij worden tot één, en het blijkt dat er nooit scheiding is geweest, slechts onwetendheid.

Onwetendheid en vergetelheid over de ware afkomst en aard van de mens, is de aard van de mens in de geestestoestand waaruit de zoeker ontwaakt.

Dan pas kan de zoeker gaan ontwikkelen dat wat tot nu toe sluimerende was.


Uit: DE VUURGLOED VAN DE ONTSTIJGING

Hoofdstuk: HET WERK IS BLIJVEND, DE MENS IS EEN VOORBIJGANGER

21 weergaven

Recente blogposts

Alles weergeven